W swoich wełnianych podróżach odwiedziliśmy też Szwecję. Historia hodowli owiec w Szwecji sięga czasów wikińskich. Rodzime rasy wywodzą się od północnoeuropejskich owiec krótkiego ogona (Northern European Short-tailed Sheep). Przez wieki każda kraina wykształciła własne sposoby hodowli i przetwarzania runa, dzięki czemu do dziś zachowały się lokalne odmiany owiec i charakterystyczne wyroby włókiennicze.
W ostatnich latach kraj przeżywa prawdziwy renesans rodzimej wełny – powstają nowe przędzalnie, standardy jakości oraz projekty promujące lokalny surowiec.
Obecnie w Szwecji działa inicjatywa Swedish Wool Initiative, której celem jest pełne wykorzystanie krajowej wełny. Opracowano także Swedish Wool Standard – pierwszy ogólnokrajowy system klasyfikacji wełny, który ułatwia handel i zapewnia powtarzalną jakość surowca.
W Szwecji uznaje się obecnie 14 rodzimych ras owiec, objętych programami ochrony zasobów genetycznych.
Jeszcze kilkanaście lat temu znaczna część szwedzkiej wełny była traktowana jako odpad. Dziś rozwijany jest system jej pełnego wykorzystania – od odzieży po materiały izolacyjne i tekstylia użytkowe.
Wełna gotlandzka jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych wełen nordyckich na świecie dzięki naturalnemu srebrnemu połyskowi i wyjątkowej strukturze włókna.
